Κυστίτιδα στις γυναίκες

Η κυστίτιδα, ως μία από τις πιο κοινές ασθένειες του ουρογεννητικού συστήματος του σώματος, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή του τοιχώματος της ουροδόχου κύστης, στη βλεννογόνο μεμβράνη της οποίας αναπτύσσονται επιβλαβείς μικροοργανισμοί που προκαλούν αυτή τη φλεγμονή. Η κυστίτιδα μπορεί επίσης να αποδοθεί με βεβαιότητα σε μολυσματικές και βακτηριακές ασθένειες.

Η κυστίτιδα στις γυναίκες οφείλεται στην παρουσία χαρακτηριστικών στην ανατομική δομή των γυναικείων ουρογεννητικών οργάνων - η κοντή και ευρεία ουρήθρα (ουρήθρα) επιτρέπει στα παθογόνα βακτήρια και τους ιούς (που συνήθως ζουν στη γειτονιά) να διεισδύσουν γρήγορα και εύκολα μέσω της ουρήθρας στην ουροδόχο κύστη, γι 'αυτό η κυστίτιδα ονομάζεται επίσης γυναικεία ασθένεια.

Η κύρια αιτία της κυστίτιδας, το εντερικό βακτήριο E. Coli, αποτελεί το 85-95% όλων των περιπτώσεων εμφάνισής της. Σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της φλεγμονώδους διαδικασίας στην ουροδόχο κύστη παίζει ο εκπρόσωπος της μικροχλωρίδας του δέρματος - Staphylococcus saprophyticus (σαπροφυτικός σταφυλόκοκκος). Υπάρχουν επίσης και άλλα παθογόνα που προκαλούν κυστίτιδα, τα οποία επίσης εισέρχονται στην ουροδόχο κύστη μέσω του ανιόντος ουροποιητικού συστήματος από το ορθό, μέσω του δέρματος, από τον κόλπο ή από το πέος.

Επιπλέον, οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερες ουροδόχους κύστη από τους άνδρες, γεγονός που τις καθιστά λιγότερο ικανές να την αδειάσουν και πιο πιθανό να εμφανίσουν επείγουσα ούρηση όταν δεν μπορούν να ουρήσουν. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι τα ρεύματα ούρων είναι πολύ αποτελεσματικά για την έκπλυση παθογόνων ξένων μικροοργανισμών και το πλύσιμο της ουροδόχου κύστης και της ουρήθρας.

Οι στατιστικές λένε ότι μία στις πέντε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία (εξαιρουμένης της παιδικής ηλικίας και της εφηβείας) πάσχει από οξεία ή χρόνια κυστίτιδα.

Αιτίες κυστίτιδας στις γυναίκες

Με βάση όλα τα διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με τη γυναικεία προδιάθεση για κυστίτιδα, προκύπτουν οι αιτίες αυτής της παθολογίας:

• τη μοναδικότητα της ανατομικής δομής της γυναικείας ουρήθρας και της ουροδόχου κύστης.
• η θέση του κόλπου και του πρωκτού δίπλα στην έξοδο του ουροποιητικού σωλήνα (ουρήθρα).
• η περίοδος γέννησης ενός παιδιού, η εργασία και η δραστηριότητα μετά τον τοκετό ·
• διάφορα βακτήρια - Escherichia coli (70-95% των ασθενών), σταφυλόκοκκοι (5-20%) και άλλα λιγότερο κοινά βακτήρια.
• έχουν υποφέρει στο παρελθόν από ουρολογικές, γυναικολογικές και αφροδίσιες ασθένειες, ειδικά εάν ήταν αναλφάβητοι ή είχαν λάβει ελλιπή θεραπεία για διάφορους λόγους·
• εστίες χρόνιων λοιμώξεων στο σώμα - τερηδόνα, αμυγδαλίτιδα, νεφρική φυματίωση και άλλα.
• συχνή υποθερμία της πυελικής περιοχής ή κάθεται σε μια κρύα πέτρα.
• κάθεται για πολλή ώρα?
• επίμονη δυσκοιλιότητα?
• Μετάβαση από πρωκτική/στοματική επαφή σε κολπική επαφή.
• Μικροτραύμα της ουρήθρας κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής (εκφυλιστική κυστίτιδα, η οποία συχνά χαλάει το μήνα του μέλιτος).
• ακατάλληλο σκούπισμα μετά από κινήσεις του εντέρου (πίσω προς τα εμπρός).
• Πρόωρη αλλαγή ταμπόν/μαξιλαριών κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.
• φορώντας μια αλλαγή εσώρουχου για περισσότερο από μια μέρα.
• χρησιμοποιήστε στενά, χοντρά ρούχα, καλσόν, εσώρουχα από τεχνητά υφάσματα και φορέστε τα για μεγάλο χρονικό διάστημα.
• Διαταραχή της ούρησης (λιγότερο από 5 φορές την ημέρα) και στασιμότητα των ούρων στην ουροδόχο κύστη.
• διάφορες ασθένειες που καταστέλλουν τις λειτουργίες του ανοσοποιητικού συστήματος - υπερβολική προπόνηση, συνεχής έλλειψη ύπνου, ακανόνιστες ώρες εργασίας, παραβίαση μιας θρεπτικής διατροφής, ανεπάρκεια βιταμινών, μακροχρόνιες στρεσογόνες καταστάσεις κ.λπ.
• σακχαρώδης διαβήτης, υπερασβεστιουρία.
• λήψη ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων.
• Ηλικία, εμμηνόπαυση - υποοιστρογονισμός, ατροφία της βλεννογόνου μεμβράνης του ουρογεννητικού συστήματος.
• ανωμαλίες στην ανάπτυξη του ουροποιητικού συστήματος.
• ουρολιθίαση και πέτρες στα νεφρά.
• Σχηματισμός όγκου στην περιοχή της πυέλου (χρήση ακτινοθεραπείας).
• Στένωση της ουρήθρας λόγω διαφόρων μηχανικών βλαβών (π.χ. συχνός καθετηριασμός, κυστεοσκόπηση, διουρηθρική εκτομή της ουροδόχου κύστης κ.λπ.).
• έλλειψη σωστής προσωπικής υγιεινής.
• Λοίμωξη του τοιχώματος της ουροδόχου κύστης από την αιματογενή οδό (κατερχόμενη ροή αίματος από τα νεφρά).

Ταξινόμηση της κυστίτιδας στις γυναίκες

Ανάλογα με την πορεία της κυστίτιδας, υπάρχουν:

1. Πρωτοπαθής κυστίτιδα, που εμφανίζεται για πρώτη φορά σε υγιείς γυναίκες και χωρίς προδιαθεσικούς παράγοντες.
2. Δευτεροπαθής κυστίτιδα, που αναπτύσσονται με φόντο παθολογίες του ουροποιητικού συστήματος ή/και άλλων προκλητικών παραγόντων.
3. Οξεία κυστίτιδα, που συμβαίνουν στο πλαίσιο της απουσίας δομικών αλλαγών στο ουροποιητικό σύστημα και τα νεφρά, καθώς και συνοδών νοσημάτων.
4. Χρόνια (λανθάνουσα και υποτροπιάζουσα) κυστίτιδα, που αναπτύσσεται ως επιπλοκή μετά από οξεία κυστίτιδα και επιδεινώνεται από διάφορα αίτια.

Σύμφωνα με αιτιολογικούς παράγοντες παίρνουμε:

• μολυσματική ή βακτηριακή κυστίτιδα με τις ακόλουθες μορφές:
• συγκεκριμένα - ουρεόπλασμα, μυκόπλασμα, χλαμύδια, γονόρροια που προκαλούνται από gardnerella, candida και άλλα βακτήρια.
• μη ειδική – προέρχεται από μόλυνση με ευκαιριακή χλωρίδα.
• Θερμικός;
• δηλητηριώδης;
• χημική ουσία;
• νευρογενής?
• Ακτινοβολία;
• μετεγχειρητικά.

Μετά από μορφολογικές αλλαγές στη βλεννογόνο μεμβράνη:

1. Καταρροϊκή κυστίτιδα (στην οξεία μορφή) συνήθως επηρεάζει δύο στοιβάδες του βλεννογόνου της ουροδόχου κύστης, χαρακτηρίζεται από διόγκωση της βλεννογόνου μεμβράνης, έντονη πλήρωση αίματος, αγγειοδιαστολή, ινώδη/βλεννοπυώδη πλάκα, βλάβη στον υποβλεννογόνο και ακόμη και μυϊκή στιβάδα της κύστης με περαιτέρω εξέλιξη της διαδικασίας.
2. Αιμορραγική κυστίτιδα που εκδηλώνεται με έντονη ερυθροκυτταρική διήθηση της βλεννογόνου μεμβράνης, σχηματισμό περιοχών αιμορραγίας και απόρριψης της βλεννογόνου μεμβράνης, αιμορραγία κατά την επαφή.
3. Ελκώδης μορφή κυστίτιδας, που πολύ συχνά εμφανίζεται με φόντο τις συνέπειες της ακτινοθεραπείας με βλάβη της ουροδόχου κύστης, η οποία εκδηλώνεται με μεμονωμένα ή πολλαπλά έλκη που επηρεάζουν όλα τα στρώματα του τοιχώματος της κύστης (πανκυστίτιδα), προκαλώντας αιμορραγία και μπορεί να οδηγήσει σε σχηματισμό συριγγίων στο τοίχωμα της κύστης. Μετά τη δημιουργία ουλών στα έλκη, εμφανίζονται ινώδεις και σκληρωτικές αλλαγές στο τοίχωμα της ουροδόχου κύστης, που οδηγούν σε ρυτίδες και εξασθένηση της λειτουργίας της δεξαμενής της κύστης.
4. Φλεγμονώδης κυστίτιδα που χαρακτηρίζεται από διάχυτη διήθηση λευκοκυττάρων στο υποβλεννογόνιο στρώμα της ουροδόχου κύστης, πυώδη φλεγμονή που εξαπλώνεται στον ορό (περικυστίτιδα) και στους περιβάλλοντες ιστούς (παρακυστίτιδα) της κύστης. Επιπλέον, αυτός ο τύπος ασθένειας εκδηλώνεται μερικές φορές με τον πιθανό σχηματισμό ελκών στον ιστό που περιβάλλει την κύστη, που μπορεί να επηρεάσει ολόκληρη την ίνα.
5. Γαγγραινώδης κυστίτιδα καταστρέφει ολόκληρο το τοίχωμα της ουροδόχου κύστης με την ανάπτυξη μερικής ή πλήρους νέκρωσης της βλεννογόνου μεμβράνης και μερικές φορές του μυϊκού ιστού της κύστης, με αποτέλεσμα το τοίχωμα να είναι διάτρητο, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη περιτονίτιδας. Το νεκρό βλεννογόνο και υποβλεννογόνιο στρώμα της ουροδόχου κύστης αποβάλλεται και εξέρχεται μέσω της ουρήθρας (ουρήθρα). Αυτή η μορφή κυστίτιδας προκαλεί σκλήρυνση και συρρίκνωση της ουροδόχου κύστης.
6. Ενδοσκοπική χρόνια κυστίτιδα προκαλεί οίδημα, υπεραιμία, πάχυνση/ατροφία του βλεννογόνου της ουροδόχου κύστης, μείωση της ελαστικότητάς του, καθώς και (μερικές φορές) σχηματισμό ελκών και μικροαποστημάτων στο βλεννογόνο και υποβλεννογόνιο στρώμα.
7. Κυστίτιδα κρούστας προκαλείται από την επικάλυψη και πλήρωση μακροχρόνιων μη επουλωτικών ελκών με άλατα, που οδηγεί στην ανάπτυξη κοκκιώδους ιστού με σχηματισμό κοκκιωμάτων και πολυποδικών σχηματισμών (κοκκιωματώδης και πολυποδική κυστίτιδα).
8. Κυστική κυστίτιδα εμφανίζεται σε πιο σπάνιες περιπτώσεις λόγω της συγκέντρωσης λεμφοειδούς ιστού στην υποβλεννογονική στιβάδα με τη μορφή μεμονωμένων (ή ομάδων) μικρών φυματιών.
9. Διάμεση κυστίτιδα καθορίζεται από τη χαρακτηριστική παρουσία αιμορραγικών σχηματισμών (σπειραμάτων) στο υποβλεννογόνιο στρώμα της ουροδόχου κύστης με τη μορφή ενός ενιαίου γραμμικού έλκους Gunner με δάπεδο καλυμμένο με ινώδες και φλεγμονώδεις συσσωρεύσεις κυτταρικών θραυσμάτων αναμεμειγμένων με αίμα και λέμφο. Η διάμεση κυστίτιδα τελειώνει με συρρίκνωση της κύστης και μείωση του όγκου της.

Ανάλογα με τον εντοπισμό και τον επιπολασμό της φλεγμονώδους διαδικασίας, διακρίνονται τα ακόλουθα:

• ολική (διάχυτη) κυστίτιδα.
• εστιακή (περιορισμένη) κυστίτιδα – φλεγμονή του αυχένα της ουροδόχου κύστης και του τριγώνου Lieto (τριγωνίτιδα).

Συμπτώματα κυστίτιδας στις γυναίκες

Μια επίθεση οξείας κυστίτιδας ξεκινά ξαφνικά, σχεδόν αμέσως ή αρκετές ώρες μετά το προκλητικό αποτέλεσμα - μόλυνση, υποθερμία, σεξουαλική επαφή, τραυματισμός, χρήση εργαλείων κ.λπ. Σε μια ασθένεια όπως η οξεία κυστίτιδα, τα συμπτώματα στις γυναίκες είναι τα εξής:

• αυξημένη αντανακλαστική διεγερσιμότητα σε φλεγμονώδες υπόβαθρο (κατακράτηση ούρων με διακεκομμένη ακράτεια).
• αυξημένη ούρηση (πολλακιουρία), παρόρμηση μετά από 30-40 λεπτά.
• πόνος κοπής στο κανάλι της ουρήθρας.
• Επώδυνη ούρηση (δυσουρία);
• διάχυτος πόνος στο κάτω μέρος της κοιλιάς και στο κάτω μέρος της πλάτης.
• επιτακτική παρόρμηση όταν ακόμη και μια μικρή ποσότητα ούρων συσσωρεύεται στην ουροδόχο κύστη (μέχρι ενούρηση).
• Αλλαγή στο χρώμα και τη διαφάνεια των ούρων (θολά ή αιματηρά).

Σε σοβαρές μορφές κυστίτιδας μπορεί να παρατηρηθεί υψηλός πυρετός, ρίγη, ναυτία ακόμα και έμετος, καθώς και σημαντική αιματουρία, η οποία απαιτεί άμεση επαφή με ουρολόγο.

Με μια γενική διάγνωση κυστίτιδας, τα συμπτώματα στις γυναίκες, η θεραπεία και πολλές άλλες αποχρώσεις διαφέρουν ανάλογα με το παθογόνο που προκάλεσε τη μόλυνση.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος δεν συνοδεύεται από οξεία κυστίτιδα, αφού ο βλεννογόνος της ουροδόχου κύστης αδυνατεί να επαναρροφήσει τα μολυσμένα ούρα. Η παρουσία πυρετού και ρίγους στο φόντο των συμπτωμάτων της κυστίτιδας μπορεί να σημαίνει ότι έχει αναπτυχθεί ανιούσα πυελονεφρίτιδα ή ότι η κυστίτιδα έχει εμφανιστεί στο πλαίσιο μιας άλλης ασθένειας - γρίπης, αμυγδαλίτιδας, αδεξίτιδας και άλλων.

Τυπικά, η μη επιπλεγμένη κυστίτιδα επουλώνεται εντός 5-8 ημερών. Με την κατάλληλη θεραπεία, τα σημάδια κυστίτιδας στις γυναίκες εξαφανίζονται τη δεύτερη ή την τρίτη ημέρα.

Καμία γυναίκα δεν έχει ανοσία από μεμονωμένες περιπτώσεις κυστίτιδας. Ωστόσο, εάν τα συμπτώματα της δυσουρίας επανεμφανιστούν, απαιτείται πλήρης εξέταση.

Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός είναι μια ιδιαίτερα ευάλωτη περίοδος για την ανάπτυξη κυστίτιδας, καθώς κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ο τόνος της κύστης μειώνεται, υπάρχουν αλλαγές στη λειτουργία του ανοσοποιητικού και ορμονικού συστήματος, η μεγέθυνση της μήτρας (με την ανάπτυξη του εμβρύου) μετατοπίζει την ουροδόχο κύστη, διακόπτοντας έτσι τη διαδικασία της ούρησης. Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι η παρουσία βακτηρίων στα ούρα (βακτηριουρία) αυξάνει τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού κατά 2 φορές. Επομένως, η κυστίτιδα δεν πρέπει να αγνοείται κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αλλά πρέπει να λαμβάνονται όλα τα προληπτικά μέτρα για την αποφυγή μόλυνσης.

Διάγνωση κυστίτιδας στις γυναίκες

Εάν έχετε συμπτώματα που υποδηλώνουν κυστίτιδα, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν ουρολόγο ο οποίος θα σας συνταγογραφήσει μια σειρά εξετάσεων:

• ψηλάφηση της κάτω κοιλίας?
• εξέταση από γυναικολόγο?
• βακτηριολογικές και PCR εξετάσεις γυναικολογικών επιχρισμάτων.
• γενική εξέταση ούρων?
• 24ωρη ανάλυση ούρων για τον προσδιορισμό της ικανότητας των νεφρών να συγκεντρώνονται και να αποβάλλουν τα ούρα.
• Ανάλυση ούρων για τον προσδιορισμό της περιεκτικότητας σε λευκοκύτταρα, ερυθρά αιμοσφαίρια και εκμαγεία σε 1 ml ούρων για την αξιολόγηση της κατάστασης, της λειτουργίας των νεφρών και του ουροποιητικού συστήματος.
• βακτηριακή εξέταση ούρων (για βακτηριακή κυστίτιδα).
• Κυστεοσκόπηση και κυστεογραφία για χρόνια υποτροπιάζουσα κυστίτιδα (απαγορεύεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης).
• Υπερηχογράφημα νεφρών και ουροδόχου κύστης.

Κατά τις διαγνωστικές εξετάσεις είναι απαραίτητο να αποκλειστούν οι πέτρες στην ουροδόχο κύστη, οι πέτρες στο κάτω τρίτο του ουρητήρα και τα νεοπλάσματα στην ουροδόχο κύστη.

Θεραπεία της κυστίτιδας στις γυναίκες

Η επιτυχής θεραπεία της κυστίτιδας στις γυναίκες εξαρτάται από διάφορους παράγοντες:

• υποχρεωτική ανάπαυση στο κρεβάτι σε ζεστό μέρος (κατά προτίμηση με θερμαντικό μαξιλάρι στην ηβική περιοχή) για αρκετές ημέρες.
• Διατροφή – σούπες, δημητριακά, γαλακτοκομικά, αποκλεισμός τροφών όπως αλάτι, μπαχαρικά, ξινά, πικάντικα και τηγανητά, καφές, σοκολάτα (ειδικά σε οξεία κυστίτιδα).
• ζεστά λουτρά και αντιφλεγμονώδη ορθικά φάρμακα με μπελαντόνα για τον πόνο (τα λουτρά αντενδείκνυνται στην αιματουρία).
• Άρνηση σεξουαλικής επαφής κατά τη θεραπεία της κυστίτιδας.
• πίνετε άφθονο νερό (φρουτοφόρα, μεταλλικό νερό) για να ξεπλύνετε τα παθογόνα.
• προσεκτική τήρηση της προσωπικής υγιεινής.

Πώς να αντιμετωπίσετε την κυστίτιδα στις γυναίκες; Η θεραπεία της κυστίτιδας, όπως και κάθε άλλης ασθένειας, πρέπει να γίνεται υπό την επίβλεψη ειδικού - ουρολόγου - ώστε η ασθένεια να θεραπευτεί και να ξεχαστεί για πάντα και να μην μετατραπεί σε χρόνια ασθένεια με διάφορες επιπλοκές. Στην πραγματικότητα λοιπόν οι μέθοδοι θεραπείας:

1. Αντιβακτηριδιακή θεραπεία για την αποκατάσταση της φυσικής μικροχλωρίδας του κόλπου και του εντέρου, που περιέχει ζωντανά, ευεργετικά βακτήρια με γενική και τοπική δράση.
2. Αντιβιοτική θεραπεία για την καταστολή της αυξημένης δραστηριότητας μικροβίων (εάν είναι απαραίτητο) από την ομάδα των φθοριοκινολονών, παραγώγων φωσφονικού οξέος, κεφαλοσπορινών, νιτροφουρανίων σε σύνθετη θεραπεία.
3. Για ανακούφιση από τον πόνο - μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, αντισπασμωδικά.

Είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστούν ταυτοποιημένες συνακόλουθες ασθένειες και εστίες μόλυνσης στο γυναικείο σώμα. Τα ακόλουθα μέσα χρησιμοποιούνται για την ολοκληρωμένη καταπολέμηση της κυστίτιδας:

1. Αφεψήματα από βότανα (έγχυμα από αρκουδάκι, αλογοουρά, κόμπο, φύλλο μούρων, χυμός μούρων και άλλα), φαρμακευτικά φυτικά σκευάσματα σε συνδυασμό με φάρμακα.
2. Χορήγηση φαρμάκων απευθείας στην κοιλότητα της κύστης, ενδοκυστική ιοντοφόρηση, UHF, ηλεκτροφόρηση, επαγωγική θερμότητα, θεραπεία με μαγνητικό λέιζερ, μαγνητική θεραπεία για υποτροπιάζουσα χρόνια κυστίτιδα.
3. Ενδοκολπική (ενδοκολπική) ή περιουρηθρική (εισαγωγή στον ιστό της ουρήθρας) χρήση κρεμών που περιέχουν οιστρογόνα για υποτροπιάζουσα κυστίτιδα σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες.
4. Οι χειρουργικές μέθοδοι θεραπείας χρησιμοποιούνται για συνοδά παθολογικά προβλήματα που δεν επιλύονται με φαρμακευτική αγωγή – σχηματισμοί όγκων-πολυποδίασης, πέτρες στην ουροδόχο κύστη, νεφρά, στενώσεις της ουρήθρας και άλλα.
5. Η διεύρυνση (διαστολή) της ουρήθρας σε γυναίκες που πάσχουν από συχνές παροξύνσεις χρόνιας κυστίτιδας μπορεί να είναι απαραίτητο αποτέλεσμα για την εξάλειψη της νόσου.
6. Η κυστεοσκόπηση και η διαστολή της ουρήθρας γίνονται σε κλινικές εκδηλώσεις κυστίτιδας χωρίς μόλυνση για την εξάλειψη του συνδρόμου της ουρήθρας.
7. Διουρηθρική εκτομή (TUR) της κύστης με σχηματισμένη μακροσκοπική υπερπλασία του αυχένα της κύστης.
8. Επανορθωτική πλαστική χειρουργική για χαμηλή έξοδο της ουρήθρας ή το μη χειρουργικό ανάλογό της – εάν είναι απολύτως απαραίτητο, σταματήστε τη ροή των υποτροπών κυστίτιδας.

Η θεραπεία σε σανατόριο συνιστάται για γυναίκες με χρόνια κυστίτιδα.

Μερικές φορές για τη θεραπεία (κυρίως μη επιπλεγμένης) κυστίτιδας αρκεί η βοτανοθεραπεία σε συνδυασμό με θερμικές επεμβάσεις, κανόνες διατροφής και υγιεινής.

Πρόληψη κυστίτιδας στις γυναίκες

Πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι η πρόληψη είναι πολύ φθηνότερη από τη θεραπεία και είναι πολύ ευκολότερη και πιο άνετη στην εκτέλεση. Επομένως, μην ξεχνάτε:

• Προσοχή στην υποθερμία, ντυθείτε κατάλληλα για την εποχή.
• Μην φοράτε εσώρουχα ή στενά παντελόνια που είναι πολύ στενά.
• ακολουθήστε έναν υγιεινό τρόπο ζωής που αποκλείει το κάπνισμα, το αλκοόλ και άλλες επιβλαβείς ουσίες.
• διατηρήστε ένα υψηλό καθεστώς κατανάλωσης (τουλάχιστον 2 λίτρα την ημέρα, το καλοκαίρι έως 4-5 λίτρα).
• Κάντε μικρά διαλείμματα κάθε ώρα και αλλάξτε τη στάση σας (όρθια, περπάτημα) εάν εργάζεστε καθιστοί.
• Διατηρήστε μια θρεπτική διατροφή πλούσια σε λαχανικά, φρούτα και χονδροειδείς ίνες (ειδικά για τη δυσκοιλιότητα) και αποφύγετε τα ακραία γεύματα.
• Εάν η δυσκοιλιότητα επιμένει, πάρτε καθαρτικά (κατά προτίμηση φυτικής προέλευσης) και φροντίστε προσεκτικά τον πρωκτό.
• διατήρηση της συνέπειας στις σεξουαλικές σχέσεις.
• Να ακολουθείτε πάντα τους κανόνες οικείας υγιεινής με τον σεξουαλικό σας σύντροφο.

Σύσταση για ερωτευμένους άντρες: Να σκέφτεστε πάντα την προσωπική υγιεινή. Συμβουλή για λογικές γυναίκες: Το άδειασμα της ουροδόχου κύστης σας πριν και μετά το σεξ μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο μόλυνσης.

Τέτοιες απλές συστάσεις και κατάλληλη θεραπεία δημιουργούν τις προϋποθέσεις για να ξεχάσουμε εντελώς μια τόσο σοβαρή ασθένεια όπως η κυστίτιδα.